Parafudr seçiminde en sık yapılan hata, tek bir cihazın tüm tesisatı koruyacağını varsaymaktır. Oysa parafudrlar birbirinin yerine geçen değil, birbirini tamamlayan kademeli bir koruma zinciri oluşturur. Her tipin görevi ve konumlandığı nokta farklıdır.

Tip 1 parafudrlar doğrudan yıldırım düşmesi sonucu oluşan yüksek enerjili darbe akımlarını karşılamak üzere tasarlanır. Bu cihazlar en büyük enerjiyi soğurur ve genellikle binanın ana dağıtım panosunda, giriş noktasında konumlandırılır. Yapıda harici bir yıldırımdan korunma sistemi bulunuyorsa Tip 1 kullanımı gerekli hale gelir.

Tip 2 parafudrlar şebeke üzerinden gelen dolaylı aşırı gerilimleri sınırlamak için kullanılır. Uzaktaki bir yıldırım düşmesi, şebeke anahtarlamaları veya büyük yüklerin devreye girip çıkması bu tür geçici yükselmeler yaratır. Tip 2 cihazlar genellikle ara dağıtım panolarında konumlandırılır ve pratikte en yaygın kullanılan sınıftır.

Tip 3 parafudrlar ise korunacak hassas cihaza en yakın noktada devreye girer ve kalan artık gerilimi cihazın dayanabileceği seviyeye indirir. Bu cihazlar tek başına kullanılmak üzere tasarlanmamıştır; mutlaka kendilerinden önce bir Tip 2 parafudr bulunmalı ve aralarında yeterli kablo mesafesi ya da uygun bir ayırma elemanı olmalıdır.

Kademeli kurgunun işe yaraması için birkaç uygulama detayı belirleyicidir. Parafudr bağlantı iletkenlerinin mümkün olduğunca kısa tutulması, faz-nötr ve nötr-toprak bağlantılarının doğru yapılması, cihazın önüne uygun bir yedek koruma elemanı konulması ve topraklama direncinin yeterli olması gerekir. Uzun ve kıvrımlı bağlantı kabloları, doğru seçilmiş bir parafudrun bile koruma seviyesini belirgin şekilde düşürür.

Sigma Elektrik, farklı sınıflarda parafudr seçenekleri sunar. Hangi noktada hangi tipin gerektiğinin, yapının yıldırımdan korunma risk değerlendirmesi ve pano mimarisi incelenerek belirlenmesi doğru olur.